سخناني از حضرت علي (ْع)

  • شكست عدم پيروزي نيست بلكه شكست پيروزي آدم را به تأخير مي اندازد.

 

  • هر كه همتش كوچك باشد، فضيلتش از بين برود.

 

  • هر گاه جنايتها آشكار شود، بركت ها از ميان برود.

 

  • ثمره حسادت، بدبختي در دنيا و آخرت است.

 

  • تو اگر نيكي كني خود را گرامي داشته اي و به خودت نيكي كرده اي، اگر بدي كني خودت را خوار كرده اي و به خودت زيان رسانده اي.

 

  • گنجايش هر ظرفي با آنچه در آن نهند، تنگ مي شود جز ظرف دانش كه (هر چه در آن نهند) گسترش مي يابد.

 

  • بدهكاري زياد، راستگو را دروغگو مي كند و خوش قول را بد قول مي كند.

 

  • هر كه اطمينان داشته باشد كه آنچه خدا برايش مقدر كرده است به او مي رسد، دلش آرام گيرد.

 

  • زهد و بي اعتنايي به دنيا، بزرگترين آسايش است.

 

  • چه بسيارند عبرتها و چه اندك اند عبرت گرفتن ها!

 

  • در انتظار فرج باشيد و از رحمت خدا نوميد نشويد.

 

  • انصاف، برترين خصلت هاست.

 

  • هر كه خوراكش كم باشد، انديشه اش زلال گردد.

 

  • شنونده غيبت، مانند غيبت كننده است.

 

  • هر كس پاك دامني و قناعت ارمغان او شد، سرافرازي با او هم پيمان گشت.

 

  • برترين بخشندگي بخشش در تنگدستي است.

 

  • محبوب ترين مؤمن نزد خداوند كسي است كه مؤمن فقيري را در تنگدستي دنيا و گذران زندگي ياري رساند.

 

  • خوشا به حال آنكه به بندگان خدا نيكي كند و براي آخرت خود زاد و توشه برگيرد.

 

  • از گردش روزگار، گوهر مردان آشكار مي شود.

 

  • از طمع كاري است كه مردان گردن به ذلت و خواري نهند.
  • قناعت پيشه كردن، از عزت نفس است.

 

  • احمق ترين خلق كسي است كه خود را عاقلترين خلق بداند.

 

  • آفت وقار و هيبت مرد، شوخي است.

 

  • اگر چشم دل بينا نباشد، شنوائي گوش سودي ندهد.

 

  • با نيكان بدي مكن، چه آنان را از نيكي باز مي داري.

 

  • بالاترين بخشش آن است كه پيش از خواري خواستن باشد.

 

  • با پدران خود نيكي رفتار كنيد، تا پسرانتان به شما نيكي كنند.

 

  • انسان در زير زبان خويش پنهان است.

 

  • انسان را پس از مرگ خانه اي نيست، مگر خانه اي كه قبل از مرگ بنا كرده است.

 

  • بد ترين رفيق كسي است كه تو را به معصيت خدا تشويق كند.

 

  • ترسو را توفيق و كاميابي محال است.

 

  • پوزش طلبيدن نشان خردمندي است.

 

  • به هر چيز در دنيا بيشتر انس داري، زيادتر از آن بترس.

 

  • بلاي آدمي در زبان اوست.

 

  • كسي كه در كار كوتاهي كند به غم و اندوه دچار مي شود.

 

  • كسي كه خودخواهي و اسراف پيشه كند، از برتري و بزرگواري مي افتد.

 

  • بزرگوار كسي است كه در كيفر بدي نيكي كند.

 

  • مؤمن را شادي در جبين است و اندوه در دل.

 

  • ناداني دردناك ترين دردهاست.

 

  • هنگامي كه هوس ها بر عقل چيره شوند، انسان به پرتگاه ها كشيده مي شود.

 

  • هيچ مالي پر فايده تر از عقل نيست.

 

  • دانائي ميراثي است شريف و گرامي.

 

  • هر كه مرا حرفي بياموزد، مرا بنده خود گردانيده است.

 

  • هر كس ميدرود آنچه را ميكارد و جزا مي بيند آنچه را عمل مي كند.

 

  • خوبي سخن در كم گفتن است.

 

  • دانشي كه تو را اصلاح نكند، گمراهي است.

 

  • هر كس از خدا بترسد، ترسش از مردم كمتر مي شود.

 

  • سه كار شرم برنمي دارد: خدمت به مهمان، برخاستن از جا در برابر معلم و گرفتن حق خود.

 

  • دين مرد خرد اوست، كسي كه عقل ندارد، دين ندارد.

 

  • رشكبر هميشه بيمار است.

 

  • درباره آنچه از آن شناختي نداري، سخن مگوي.

 

  • سينه عاقل، صندوق اسرارش مي باشد.

 

  • يا دانشمندي زبان دار و گويا باش و يا شنونده اي علم نگهدار، مبادا جز اين دو، شخص سومي باشي.

                                                                                              غررالحكم، ج 4، ص 603

  • علم با عمل مقرون است پس هر كه مي داند، بايد عمل كند، و علم عمل را صدا زند اگر او پاسخش را نداد از نزد او برود.

                                                                                              نهج البلاغه، قصارالحكم، 366

  • بخل، گردآورنده همه عيبهاي زشت است و افساري است كه بهر كار بدي انسان را مي كشد.

                                                                                              نهج البلاغه، قصارالحكم، شماره 378  

  • از بخل و نفاق اجتناب كنيد كه از مذمومترين اخلاقهاست.

                                                                                    غررالحكم، ج3، ص303. بحارالانوار، ج78، ص369

  • بخيل پيش عزيزان خود خوار است.

                                                                                  غررالحكم، ج1، ص199،377،128 و ج2، ص17

  • بخل ورزيدن به آنچه در دست داري، بدگماني به معبود است.

 

  • بخشندگي آدمي او را محبوب مخالفانش مي كند و بخلش او را نزد فرزندانش هم منفور مي سازد.

اطلاعات اضافی